خرید بادام زمینی پنیری
فولات نوعی ویتامین B9 محلول در آب است که به طور طبیعی در برخی غذاها وجود دارد. این یکی از 8 ویتامین B است. همه ویتامینهای B به بدن کمک میکنند تا کربوهیدراتها را به گلوکز تبدیل کند که سپس برای تولید انرژی استفاده میشود. این ویتامینهای B که اغلب ویتامینهای B کمپلکس نامیده میشوند، به بدن در استفاده از چربیها و پروتئینها نیز کمک میکنند.
تصویر ورودی
فهرست مطالب
فولات چیست؟
سطح فولات باید چقدر باشد؟
علائم پایین بودن سطح فولات چیست؟
کمبود فولات چه اتفاقی میافتد؟
علائم بالا بودن سطح فولات چیست؟
کدام غذاها حاوی فولات هستند؟
آیا اسید فولیک و فولات یکسان هستند؟
رابطه بین کمبود B12 و اسید فولیک
فولات چیست؟
فولات نوعی ویتامین B9 محلول در آب است که به طور طبیعی در بسیاری از غذاها یافت میشود. همچنین به غذاها اضافه میشود و به عنوان مکمل به شکل اسید فولیک فروخته میشود. فولات به تشکیل DNA و RNA کمک میکند و در متابولیسم پروتئین نقش دارد. سطوح بالای فولات نقش حیاتی در تجزیه هموسیستئین، یک اسید آمینه که میتواند اثرات مضری در بدن داشته باشد، ایفا میکند. فولات همچنین برای تولید گلبولهای قرمز سالم ضروری است و در دوران بارداری و رشد جنین بسیار مهم است.
سطح فولات باید چقدر باشد؟
محدوده طبیعی آن 2.7 تا 17.0 نانوگرم در میلیلیتر (ng/mL) یا 6.12 تا 38.52 نانومول در لیتر (nmol/L) تعریف میشود.
علائم سطح پایین فولات چیست؟
کمبود فولات نادر است زیرا در طیف گستردهای از غذاها یافت میشود. با این حال، شرایط زیر میتواند افراد را در معرض خطر بیشتری قرار دهد:
الکلیسم
الکل مانع جذب فولات میشود و میزان تجزیه و دفع فولات از بدن را افزایش میدهد. افراد الکلی همچنین تمایل به مصرف غذاهای بیکیفیت حاوی فولات دارند.
بارداری
نیاز به فولات در دوران بارداری افزایش مییابد زیرا فولات در رشد سلولهای جنین نقش دارد. از آن برای جلوگیری از نقصهای جدی مادرزادی مانند اسپینا بیفیدا استفاده میشود.
جراحیهای روده یا اختلالات گوارشی
بیماری سلیاک و بیماری التهابی روده میتوانند جذب فولات را کاهش دهند. جراحیهایی که شامل اندامهای گوارشی یا کاهش سطح طبیعی اسید معده میشوند نیز میتوانند جذب را مختل کنند.
انواع ژنتیکی
افرادی که حامل نوعی از ژن MTHFR (ژنی که در موقعیت ۳۶.۳ روی بازوی p کروموزوم ۱ قرار دارد) هستند، نمیتوانند فولات را به شکل فعال خود برای استفاده توسط بدن تبدیل کنند.
چه اتفاقی میافتد وقتی فولات کمبود دارد؟
خستگی، ضعف، رنگپریدگی پوست، افزایش خطر سقط جنین یا نقصهای مادرزادی در دوران بارداری، زخمهای دهان و مشکلات عصبی علائمی هستند که در صورت کمبود فولات در بدن رخ میدهند. همچنین میتواند باعث کمخونی (کمخونی مگالوبلاستیک)، تنگی نفس، سردرد و سرگیجه شود.
علائم سطح بالای فولات چیست؟
افرادی که فولات را در دوزهای بالاتر از ۱ میلیگرم در روز مصرف میکنند، ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:
ناراحتی معده.
حالت تهوع.
اسهال.
تحریک پذیری.
گیجی.
تغییرات رفتاری.
پوست رنگ پریده.
تشنج.
بی خوابی و اضطراب.
کدام غذاها حاوی فولات هستند؟
سبزیجات برگ سبز تیره (شلغم، اسفناج، کلم، آرگولا، کلم پیچ، نعناع، جعفری، کاهو)
لوبیا، عدس، نخود فرنگی، نخود فرنگی
مارچوبه
بادام زمینی، گردو
تخمه آفتابگردان
جگر و قلوه گاو
میوه های تازه، آب میوه (به خصوص پرتقال و آب پرتقال، لیمو، نارنگی، گریپ فروت)
موز، توت فرنگی
آووکادو
غلات کامل
غذاهای دریایی
تخم مرغ
غذاهای غنی شده و مکمل ها
آیا اسید فولیک و فولات یکسان هستند؟
فولات شکل طبیعی ویتامین B9 در غذاها است، در حالی که اسید فولیک یک شکل مصنوعی است. با این حال، علیرغم تفاوتهایشان، نامهای آنها اغلب به جای یکدیگر استفاده میشود.
رابطه بین کمبود ویتامین B12 و اسید فولیک
ویتامین B12 یک ویتامین بسیار مهم برای حفظ و محافظت از سلامت سلولهای عصبی است. ویتامین B12 به تولید DNA و RNA کمک میکند. ویتامین B12 به همراه ویتامین B9 که فولات یا اسید فولیک نیز نامیده میشود، به تولید گلبولهای قرمز خون و عملکرد بهتر آهن در بدن کمک میکند. اگر کمبود اسید فولیک همراه با کمبود ویتامین B12 رخ دهد، باعث کاهش تعداد گلبولهای قرمز خون میشود. این امر منجر به سوزن سوزن شدن، بیحسی و مشکلات تعادل میشود.
واحدهای پزشکی مرتبط
تغذیه و رژیم غذایی
پزشکی داخلی
نتایج هر عمل جراحی یا مداخلهای از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
اختلالات عصبی یا رژیمهای غذایی بسیار کمچرب میتوانند خطر کمبود ویتامین E را افزایش دهند. این میتواند به صورت علائمی مانند مشکلات بینایی، ضعف عضلانی، از دست دادن تعادل و سیستم ایمنی ضعیف بروز کند. کمبود طولانیمدت ویتامین E میتواند منجر به آسیب دائمی به سیستم عصبی شود، بنابراین احتیاط توصیه میشود.
از سوی دیگر، مصرف بیش از حد ویتامین E نیز میتواند خطراتی را به همراه داشته باشد. در حالی که ویتامین E به دست آمده از طریق غذا عموماً بیضرر است، دوزهای بالا و مکملهایی که بدون دانش مناسب استفاده میشوند میتوانند خطرناک باشند. دوزهای بالای مکملهای ویتامین E میتوانند خطر خونریزی را در افرادی که رقیقکننده خون مصرف میکنند، افزایش دهند. آنها همچنین میتوانند با برخی از داروهای شیمیدرمانی یا داروهای کاهشدهنده کلسترول تداخل داشته باشند و عوارض جانبی ناخواستهای ایجاد کنند. بنابراین، قبل از شروع هرگونه مکمل ویتامین، مشورت با یک متخصص مراقبتهای بهداشتی ضروری است. برای سلامتی مطلوب، دریافت ویتامین E به طور طبیعی از طریق یک رژیم غذایی متعادل، امنترین روش است.
سوالات متداول
